...كه او، «ابوتراب» را بيش از همه دوست ميداشت؛ چون اين لقب را پيامبر گرامي اسلام به او داده بود.به نوشته بيشتر مورخان، علي (ع) در روز جمعه سيزدهم رجب سال سيام عامالفيل قدم بهدنيا نهاد، هرچند بعضي تاريخ ولادت آن حضرت را 23 رجب و برخي ديگر هفتم شعبان دانستهاند؛ بعضي سال ولادت او را 28 سال پس از عامالفيل و برخي 29 سال دانستهاند. اقوال و نوشتههاي ديگري هم در اين زمينه مطرح است، اما بهطور كلي ميتوان سال ولادت آن حضرت را بين سالهاي 600 تا 604 ميلادي دانست. آن حضرت در مكه معظمه و در خانه خدا به دنيا آمد و اين از خصائص آن حضرت است، چون اشرف اماكن، حرم است و اشرف بقاع حرم، مكه معظمه است. اشرف مواضع مكه، مسجدالحرام است و اشرف امكنه مسجدالحرام، خانه كعبه است و احدي از اولين و آخرين انسان، چنين مقامي را نداشت كه در كعبه معظمه به دنيا آيد. * ابوطالب مسلمان از دنيا رفت نام پدر آن حضرت عبدمناف و كنيه آن جناب ابوطالب است. ابوطالب، برادر عبدالله (پدر پيامبر) بود و پس از فوت عبدالمطلب، ابوطالب كفالت پيامبر را برعهده گرفت. وي پس از بعثت رسول خدا لحظهاي از حمايت آن حضرت غافل نماند و در اين راه، مشكلات و مصيبتهاي فراواني ديد، تا آنجا كه پيامبر(ص) فرمود: «قريش در من طمع نكرد، مگر پس از اين كه ابوطالب از دنيا رفت». ابوطالب مسلمان بود، ولي اسلامش را آشكار نكرد، چون اگر چنين ميكرد، نميتوانست آنگونه كه بايد از پيامبر دفاع كند. ابوطالب هنگام وفات به فرزندان و برادرانش، عباس و حمزه سفارش كرد كه از ياري پيامبر لحظهاي غافل نمانند. آنان هم خصوصاً علي، حمزه و جعفر، اين وصيت را به بهترين وجه عملي ساختند. از علي (ع) روايت شده كه آن حضرت فرمود: "پدرم بارها مرا به ملازمه پسر عمويم سفارش ميكرد. " مادر آن حضرت، فاطمه دختر "اسد بن هاشم " بود. فاطمه بنت اسد براي پيامبر به منزله مادر بود، چون پيامبر دوران كودكي را در دامان اين زن گذراند و پيوسته از او تقدير و او را مادر خطاب ميكرد. فاطمه در همان اوايل اسلام، مسلمان شد و به مدينه هجرت كرد و در سال چهارم هجرت وفات يافت و در قبرستان بقيع دفن شد. * علي(ع) لقب «ابوتراب» را دوست ميداشت در كتب حديث و تاريخ القاب فراوان براي علي (ع) بيان شده كه از جمله معروفترين آنها ميتوان اميرالمؤمنين، حيدر، مرتضي، يعسوبالدين، قائد الغرامحجلين، غالب كل غالب و مظهرالغرائب، عينالله، يدالله، اسدالله، حجةالله، نورالله، سبقتالله و ابوتراب را نام برد. در كتاب "الاستيعاب " آمده است كه به سهيلابنسعد گفتند، امير مدينه كسي را در پي تو فرستاده تا به مسجد بروي و در كنار منبر، علي را دشنام دهي. گفت بايد چه بگويم، گفتند بايد از علي به ابوتراب ياد كني. سهل گفت: به خدا قسم پيامبر او را با اين لقب خطاب ميكرد. گفتند چگونه؟ گفت: علي (ع) بر فاطمه (س) وارد شد و بعد از خانه خارج شده و در صحن مسجد دراز كشيد. در اين هنگام رسول خدا وارد شد و بعد از خانه خارج شده و همانطور كه فاطمه (س) گفته بود، علي (ع) را در مسجد يافت. چون چشم علي (ع) بر پيامبر افتاد، از جا برخاست. پيامبر در حالي كه دست بر پشت علي (ع) ميكشيد و خاكها را ميتكاند، فرمود: "اجلس يا ابوتراب! " به خدا سوگند علي (ع) اين لقب را بسيار دوست ميداشت. دشمنان آن حضرت تصور ميكردند كه لقب ابوتراب، براي آن حضرت موجب خفت و خواري است و به پيروان آن حضرت هم ترابي يا ترابيه ميگفتند. از معروفترين كنيههاي امام علي (ع) نيز ميتوان به ابوالحسن اشاره كرد.