تظاهرات عظيم 13 محرم - چهارشنبه - از نظر كميت و كيفيت با آنچه طي 10 و حتي 30 سال گذشته شاهد بوده‌ايم مشابهت‌ها و تفاوت‌هايي دارد. از اين جهت كه حضور مردم گسترده بوده و معناي واضح آن حمايت از نظام اسلامي است با تظاهرات گذشته مشابهت‌ دارد و از اين جهت كه مردم بدون دعوت رسمي و تبليغات رسانه‌اي به ميدان آمدند و عصر يك روز غير تعطيل حماسه‌اي پرشمارتر و پرشورتر را خلق كردند با تظاهرات مشابه متفاوت است.
تظاهرات خودجوش و پرشور و شمار 13 محرم را حتما بايد حماسه و حتي فراتر از آن «نهضت» ناميد و چون در دفاع از حريم سيد الشهدا - عليه السلام - و رهبر معظم انقلاب برگزار شده است را مي‌توان «نهضت عاشورائيان» خواند. در اين نهضت عظيم مردمي چند نكته اساسي به چشم مي‌خورد:
1- حتما شما هم مشاهده كرده‌ايد كه در تظاهرات هر روز 13 محرم «همه متن مردم» به صحنه آمده بودند و سليقه‌هاي سياسي كنار رفته بود. در اين بين حضور كساني كه در انتخابات 22 خرداد به كانديداهاي غير پيروز - از جمله به ميرحسين موسوي - راي داده بودند هم چشمگير بود. در واقع اين حضور به اين معنا بود كه از نظر ملت انتخابات ديري است كه تمام شده و اينك بايد همدوش هم در ميدان دفاع از انقلاب، نظام و كشور خود حضور داشته باشند. اين حضور - بخصوص در تهران - بسيار چشمگير و معنادار بود.
2- درباره تعداد شركت كنندگان در تظاهرات عظيم و خودجوش - نهضت عاشورائيان - عدهدهاي متفاوتي گفته شده است. عددهايي كه تاكنون گفته شده است، از 3 تا 4.5 ميليون نفر مي‌باشد. در واقع با عدد كساني كه در انتخابات اخير رياست جمهوري شركت كرده‌اند، انطباق پيدا مي‌كند. در واقع اين تظاهرات نشان داد آنهايي كه تلاش مي‌كنند تا معناي سياسي «جدا انگارانه» از آراء مردم ارائه دهند، كاملا خطا مي‌كنند. راي مردم اول براي نظام و در مرحله دوم براي فردي كه نام او روي ورقه راي ثبت شده است به صندوق ريخته مي‌شوند. با اين وصف سخن گفتن از «موج راي» يا جنبش ... كه از زمان بني صدر تا كنون چند بار مطرح شده است،‌ نوعي اغوا طلبي و خود فريبي است.
3- در تظاهرات روز 13 محرم ميان شعارها، مردم كه روي بيل بردها - بعضا با خط‌ هاي كج و معوج - و زبان‌ها نقش بسته بودند با شعارهايي كه «تريبون داران» تهيه كرده و مردم را به سرداران آنها دعوت مي‌كردند، تفاوت‌هاي محسوسي وجود داشت. هم حجت الاسلام والمسلمين سيد احمد علم الهدي - به عنوان سخنران مراسم - هم حاج سعيد حداديان - به عنوان مجري و مداح مراسم و هم فردي كه قطعنامه پاياني مراسم را قرائت كرد، مردم را به خويشتنداري و خودداري از طرح شعارهاي خاص عليه سران فتنه دعوت مي‌كردند و سعي وافري داشتند تا هيجان رو به انفجار جمعيت را كنترل كنند كه البته توفيق چنداني نداشتند.
مردم در كنار سر دادن شعار مرگ بر آمريكا، مرگ بر انگليس، مرگ بر اسرائيل و مرگ بر منافق، هيچكدام از سران فتنه را بي‌نصيب نگذاشتند و اين به يك نقطه از جمعيت تعلق نداشت بلكه عموم جمعيت با احساسات غليظ و رساترين وجه نفرت خود را از آنان ابراز مي‌كردند. البته در اين بين شعارهاي مردم خالي از نكته، بديهه و لطيفه هم نبود. در واقع در اين تظاهرات عظيم كاملا مشخص بود كه نظام جمهوري اسلامي مسلما در مهار احساسات داشت و مردم سعي داشتند آخرين پيام‌ها و اخطارها خود را بدهند.
4- در تظاهرات يا نهضت عاشورائيان - بخصوص در تهران - همه سنين كم يا بيش حضور داشتند ولي مي‌توان گفت بر خلاف تظاهرات روز 22 بهمن و ... كه نوجوانان حضور گسترده‌تري دارند، در اين نهضت اكثريت قاطع و غالب - بيش از 90 درصد - را سنين بين 18 و 19 تا 60 و 65 سال تشكيل مي‌دادند يعني جمعيتي كاملا سياسي و به نقطه انتخاب رسيده در اين تظاهرات - نهضت - شركت كردند.
5- حضور زنان مثل هميشه پررنگ بود و شايد پررنگ‌تر از هميشه، شعارهايي كه زن‌ها عليه سران فتنه مي‌دادند، طنين رساتر هم داشت. نمي‌توان گفت زن‌ها مذهبي‌تر از مردانند ولي مي‌توان گفت: زنان بهره بيشتري از عاطفه ديني دارند و لذا حضور گسترده‌تر زنان - نسبت به مردان - ناشي از جريحه دار شدن احساسات ديني و انقلابي آنان است.
6- زمان برگزاري تظاهرات 3 بعد از ظهر - بدترين زمان براي پيمودن چند كيلومتر راه - بود و نسبت به ساير ساعات روز پر ريزش‌ترين ساعت محسوب مي‌شود اما مردم انقلابي و حسيني تهران تظاهرات عظيم خود را حداقل يك ساعت قبل از شروع مراسم آغاز كردند و تا ساعتها پس از غروب آفتاب در خيابان‌ها ماندند. در واقع اين حضور در آن ساعت و با آن كيفيت كاملا وصف الحال مردم تهران و ساير شهرها را نشان داد و چه كوته نظرند آنان كه تفسر ديگري از مردم دارند.
7- در تظاهرات - نهضت عاشورائيان - خبري از عكس‌هاي خاص سياسي نبود همه تصاوير روي تصوير حضرت امام خميني و بخصوص - حضرت آيت الله خامنه‌اي متمركز بود اين درك ملي ايرانيان را كاملا نشان مي‌دهد. البته مي‌تواند پيام خاصي براي بعضي از دوستان كه مواضع نه چندان دلچسبي داشته‌اند به همراه داشته باشد كه تامل آنان را طلب مي‌كند اما به هر حال صواب هم اين بود كه عكس شخصيت‌هاي سياسي در اين مراسم نباشد تا «تصوير گران سياسي» آن را از فراز ملي به فرودگاه جناحي انتقال ندهند. به هر حال بايد از خداوند متعال بواسطه اين شعور بالا و شور حسيني شاكر بود. چنين خدايي را چنين ملتي بايد.
سعدالله زارعي -خبرگزاري فارس